این در واقع آخرین آلبوم زیبای افتخاری است.بعد از این آلبوم استاد افتخاری برای ما تمام شد.تقابل آوازهای غم انگیز و تصانیف شاد در این آلبوم بسیار زیبا و تاثیر گذار است.
یادمه اولین باری که آهنگ"یه قصه"رو گوش کردم بغضم بد جوری ترکید.بعد از اون هیچ وقت با یه همچین ریتمی عزاداری نکردم!این آهنگ برای من یاد آور خاطره های تلخ و شیرین گذشته است.
آلبوم جای دفاع کردن و تعریف و تمجید نداره ... فکر میکنم خود آقای افتخاری هم رضایت ندارن از این اثر ... پاییز پازوکی کجا ، خنده بارون کجا ... !؟ ------------------